Choroby oddechowe

restauracje kraków Choroba polega na anatomicznym wrodzonym lub nabytym uszkodzeniu oskrzeli, z rozszerzeniem ich światła i zmianami zanikowymi ścian. Rozstrzenie oskrzeli wrodzone występują rzadko, polegają na niedorozwoju ścian oskrzeli i tkanki płucnej w życiu płodowym oraz wtórnym rozszerzeniu oskrzeli. Nabyte rozstrzenie oskrzeli powstają w następstwie dwóch mechanizmów: a) z pociągania — rozstrzenie pochodzenia płucnego spowodowane procesami bliznowacenia w miąższu płucnym otaczającym oskrzela, powstałymi w wyniku gruźlicy, pylicy lub zapalenia płuc, b) z rozdymania — rozstrzenie pochodzenia oskrzelowego, które tworzą się na skutek zmian zanikowych w ścianie oskrzeli, najczęściej w wyniku przewlekłych procesów zapalnych oskrzeli.

Objawy kliniczne w rozstrzeniach oskrzeli zależą od umiejscowienia zmian, wtórnego zakażenia i rozmiarów rozstrzeni. Jeżeli obszar zajęty rozstrzeniami jest nieduży i rozstrzenie są umiejscowione w górnych częściach płuc, z których odpływ wydzieliny jest łatwy, to obraz kliniczny przypomina nawroty zapalenia oskrzeli. Częściej jednak rozstrzenie występują w dole płuca, co powoduje zaleganie wydzieliny. W tych przypadkach charakterystycznym objawem jest odkrztuszanie wydzieliny ropnej „pełnymi ustami\" rano po obudzeniu się i zmianie pozycji ciała. Niekiedy pacjent mimowolnie przybiera pozycję „drenującą\", a więc taką, która zapewnia najlepszy odpływ ropnej wydzieliny. W napadzie kaszlu chory może odpluć kilkaset mililitrów plwociny. Zebrana w szklanym naczyniu wydzielina układa się w trzy charakterystyczne warstwy: górna warstwa pienista z dość dużą zawartością śluzu, druga warstwa płynna, surowiczo-ropna, o zielonkawym zabarwieniu i trzecia warstwa, najniżej położona, zawierająca bezpostaciową miazgę, w której znajdują się leukocyty i bakterie. Biżuteria